من ها در میقات می میرند و همه ما می شوند.

هر کسی از خود پوست می اندازد و بدل به انسان می شود.

و تو نیز فردیت،شخصیت خود را دفن می کنی و مردم می شوی،امت می شوی،که وقتی از منی به در آیی،خود را نفی کنی،در ما حلول کنی،هر کسی یک جامعه می شود،فرد،خود یک امت می شود،چنانکه ابراهیم یک امت شده بود و تو اکنون،می روی تا ابراهیم شوی!

همه همدیگر می شوند،یکی همه می شود،و همه یکی،و جامعه ی شرک،به توحید می رسد،امت می شود،و امت جامعه ای است در راه.اُم یعنی آهنگ،حرکت به سوی مقصدی،عزیمت به سوی قبله ای،اجتماعی نه برای بودن،که شدن،نه برای سعادت،که کمال،نه آرامش که جنبش و در نتیجه،نه اداره،که رهبری،و نه حکومت که امامت!

Advertisements