1.

يادم باشد حرفي نزنم كه به كسي بر بخورد

نگاهي نكنم كه دل كسي بلرزد

راهي نروم كه بيراهه باشد

خطي ننويسم كه آزار دهد كسي را

يادم باشد كه روز و روزگار كجاست

همه چيز رو براه و بر وفق مراد است و خوب !!!!!!!

تنها ، تنها دل ما دل نيست!

2.

مثل ستاره ها در سايه سار صبح

پا به پاي رفتن و نرفتن

مثل ابر كه ميل بارش دارد

مثل گل كه تشنه عطر افشانيست

ما رها شده ايم كه اين خود اتفاق است

آن لحظه ي سر زدن از خويش

پي نوشت:

                         اين دوتا دكلمه رو خيلي دوست دارم! خصوصاً‌با اون صداي آرام بخش و دلنشين!

                       بالاخره اين اینترنت پر سرعت واحد منم چند روز پيش وصل شد! … اما اصلاً‌حس نوشتن نيست!

              –       اگر فقط یک انگیزه داشته باشم برای خواندن این رشته ، اون دانشگاه! ایشون هستند: جناب آقای دکتر حقیقت.

Advertisements